Saturday, September 8, 2012

ചതി



   നീ 
   പാവങ്ങളും 
   പട്ടിണിയുമുള്ള 
   എന്‍റെ  നാട്ടില്‍ 
   വിരുന്നുവന്നവനായിരുന്നു!

   ആഹാരവും 
   ആവാസവും തന്നപ്പോള്‍ 
   നീയെനിക്ക് ദൈവസമം!

   വിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം 
   ഒരേ സത്യം പറഞ്ഞിട്ടും 
   നീ നിന്‍റെ പുസ്തകമെടുത്ത്‌ 
   എന്‍റെ  കൈകളില്‍ വച്ചു!

   അനന്തരം 
   നിന്‍റെ ദൈവത്തിന്  
   ഞാന്‍ അടിമപ്പെട്ടു!

   മഹാഗ്രന്ഥം  
   എന്നെ മോചിതനാക്കട്ടെ.
   ദൈവം നിന്നെയും! 



Monday, June 18, 2012

മഴ

 

  മഴ,
  ആരും കാണാത്ത 
  എന്‍റെ കണ്ണീരിനെ 
  കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു...

  കാറ്റ്,
  ഇലത്തുമ്പിലൂടെ വന്ന് 
  എന്‍റെ  നിശ്വാസങ്ങളെ 
  കവര്‍ന്നെടുത്തിരിക്കുന്നു...

  ഇടി,
  ഇടക്കിടെ വന്ന് 
  നിലച്ചുപോയ എന്‍റെ  ഹൃദയത്തെ 
  സ്പന്ദിപ്പിക്കുന്നു...

  മിന്നല്‍,
  രാത്രി വഴിമറക്കുമ്പോള്‍
  വരുന്നില്ലേയെന്നുചോദിച്ച്   
  വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയേ 
  മുമ്പേ നടക്കുന്നു...

  മഴ,
  എന്‍ പ്രിയകൂട്ടുകാരി 
  ഞാന്‍ ചോര്‍ന്നുതീരും വരെ 
  അവള്‍  പെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കും!




 

Saturday, May 19, 2012

ശ്രീബലി


  















   ശ്രീ ബലി  
  കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ...
  
  തെരുവില്‍ 
  ചങ്ങാതിയുടെ 
  വെട്ടിമുറിക്കപ്പെട്ട തിരുജഡം.
  ശത്രുപാളയത്തില്‍ 
  മൂര്‍ച്ച  കൂട്ടപ്പെടുന്ന 
  ആയുധങ്ങളുടെ സീല്‍ക്കാരം.
  ശവപ്പക്ഷിയുടെ 
  ചോരയുണങ്ങാത്ത ചുണ്ടില്‍
  പുതിയ ഇരയുടെ പ്രാണരോദനം.
  തോല്‍വിമാത്രമുള്ള യുദ്ധത്തില്‍ 
  തോറ്റവരുടെ  വിജയഹാസം.
  കണ്ണുകെട്ടിയ നീതിപീഠവും
  കണ്ണുവറ്റാത്ത  അമ്മയും 
  പതിവുപോലെ  ശേഷിച്ചു!

  വീണ്ടും 
  ശവങ്ങളുടെ മണം 
  ഭരണത്തിന്റെ നിരോധനാജ്ഞ
  ഭയം തിന്നുവളരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍.
  വയ്യ സുഹൃത്തേ, ഇനിയും!
  ജീവിക്കാനുളള  കൊതികൊണ്ട് 
  ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ചോദിക്കട്ടെ 
  ഞാന്‍ ജീവിച്ചോട്ടെ ?




Friday, March 18, 2011

സ്വപ്നം

നിലാവുകൂട്ടിരുന്ന രാത്രിയില്‍ 
ഞാനൊരു സ്വപ്നംകണ്ടു ...

വെളുത്തമേഘങ്ങളാല്‍ 
പണിതീര്‍ക്കപെട്ട 
വിശുദ്ധവസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞു 
മാലാഖകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ 
വിണ്ണില്‍നിന്നും ഇറങ്ങിവരുന്നത് ...

ശ്രേഷ്ഠമായ ഉദ്യാനത്തിലെ 
വള്ളികള്‍ കൊണ്ടുപൊതിഞ്ഞ 
വശ്യതയാര്‍ന്ന ഒരു സമ്മാനം 
എനിക്കായി നല്കപെടുന്നത് ...

തുറന്നുനോക്കവേ,
വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന സുഗന്ധം... 
പൂമ്പാറ്റകളും
ചിറകുകളുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളും പറന്നുവന്നു .
അവ ആകാശത്തെ അലങ്കരിച്ചു.

മാലാഖകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ 
പാട്ടുപാടുകയും 
ശലഭങ്ങള്‍ 
നൃത്തംവെക്കുകയും ചെയ്തു.
പിന്നീടെപ്പോഴോ
സ്വപ്നങ്ങള്‍ 
സ്വപ്നങ്ങള്‍മാത്രമാകപെട്ടു ...

ഞാനാകട്ടെ 
ഭൂമിയിലെ നരകത്തില്‍ 
ചങ്ങലകളില്‍ ബന്ധിതനാകുകയും 
നിലാവുകൂട്ടിരുന്ന രാത്രിയില്‍ 
ഏറെ അനാഥനാകുകയുംചെയ്തു ...

Thursday, February 24, 2011

മരക്കുതിര...



















ഇന്ന് 
ചിലന്തിവലകള്‍ക്കിടയില്‍നിന്നും 
എന്‍റെ  കുട്ടിക്കാലത്തെ 
ഞാന്‍ വീണ്ടെടുത്തു...

അച്ഛനായിരുന്നു 
മുറിഞ്ഞുപോയ മരക്കുതിര
തട്ടിന്‍പുറത്തിട്ടത്.
മരക്കുതിര മടങ്ങിവന്നു.
കണ്ണില്‍ ഏഴുകടലുകളിലെ ഉപ്പ്‌.
ഉള്ളില്‍ കരിമേഘങ്ങളുടെ കാട്...

മരക്കുതിര.
ഇലഞ്ഞിപ്പൂവിന്‍റെ മണം.
നക്കിനക്കി വെളുപ്പിച്ച മാങ്ങയണ്ടികള്‍.
ഇന്ന് ഓര്‍മ്മകളുടെയറ്റത്ത്
മരക്കുതിര വാങ്ങിത്തന്ന 
'മുറിഞ്ഞുപോയ' അച്ഛന്‍ ...
 

എനിക്കിന്നും 
മരക്കുതിരയുടെ പുറത്ത് സഞ്ചാരം. 
ജീവിക്കാനറിയാത്ത 
നിരാശ്രിതന്റെ സ്വപ്നം.
ജയമില്ലാത്ത യുദ്ധത്തില്‍ 
നഷ്ടങ്ങളുടെ പൊള്ളല്‍ ...
രാത്രിയും പകലും ചേര്‍ത്തുകെട്ടിയ 
തിരക്കുകളുടെ നൂല്‍പ്പാലത്തിലൂടെ 
മരക്കുതിരയില്‍ സഞ്ചാരം...

തിരക്കുകളുടെ  ലോകം.
ചിരിക്കാനും ശ്വസിക്കാനും 
പഠിപ്പിക്കുന്ന കോഴ്സുകള്‍ .
ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന 
തീപിടിച്ച തലകളുടെരാത്രി.
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന സ്നേഹം...
പ്രിയപ്പെട്ട സുഹ്രത്തേ
എങ്ങുമെത്താത്ത തിരക്കില്‍ 
എങ്ങുമെങ്ങുമെത്തിക്കാത്ത 
മരക്കുതിരയുടെ പുറത്ത് 
നീയുമുണ്ടോ? 

ഞാനെന്‍റെ മരക്കുതിരയെ
ചിലന്തികള്‍ക്ക് 
തിന്നാന്‍ കൊടുക്കട്ടെ...

[short listed poem for I V Das award,ദേശാഭിമാനി,08 -05 -2011].

Sunday, November 21, 2010

യാത്രക്കൊടുവില്‍ ...

















നമുക്ക് 
ഒരു മരത്തിനുകീഴില്‍
തണലുപകുത്ത്
ഞാനും എന്‍റെതുമില്ലാത്ത
സ്വപ്നങ്ങള്‍കണ്ട് 
ജീവിച്ചുതുടങ്ങാം... 

നീ: ഒറ്റ രാത്രിയുടെ
(ശവ)ശരീരം.
ഞാന്‍ :
ഞാന്‍ എന്നതിലുറങ്ങി
'ഞാന്‍ ഞാന്‍' എന്നതിലുണര്‍ന്ന് 
എനിക്കെന്നതില്‍ വളര്‍ന്നു
ചെറുതായിപ്പോയവന്‍...

എന്‍റെ  വലുപ്പം
എന്‍റെ മതിലുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
അവസാനിക്കുന്നു .
അകാലത്തിലെവിടെയോ വെച്ച്
ഞാന്‍ മരിക്കുകയോ
ജീവിച്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
 
നമ്മള്‍ :
ആകാശത്തിനും സമുദ്രത്തിനും
ക്ഷതം വന്നചിറകുകള്‍അന്യമാക്കുക.
നല്‍കുക-
ദാഹിച്ചവന് രക്തം
ഭിക്ഷചോദിച്ചവന് ഹൃദയം
അധ്വാനിക്കുന്നവന് നിന്നെ
ഒരു ഭൂമി, ഒരു സുഖം, ഒരേ ഹൃദയം...
 
നമുക്ക്
അമ്മയുടെ
ഉപ്പുംമുളകും പുരണ്ടകണ്ണീരിന്
ഒരു പുഞ്ചിരിയെങ്കിലും
തിരിച്ചു നല്‍കാം ...
 
[ദേശാഭിമാനി, 2005 ഡിസംബര്‍ 08]

Saturday, November 20, 2010

ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന്...

















വരിക, വരികയൊരുനാളിതുവഴി
വന്നെനിക്കൊരുചിരിതന്നു പോവുക
വരിക വന്നെന്റെയാത്മാവില്‍ നീറുന്ന
മുറിവില്‍ മെല്ലെയൊന്നൂതി
നീപോവുക
വരിക വന്നെന്‍കരിങ്കിനാക്കളില്‍വീണ
പകുതി ജീവനില്‍ പുണരുക .

വരി
കയെത്ര, നിനക്കെത്രവയ്യെന്നിരിക്കിലും
എന്നുള്ളിലായിനിന്നുയിര്‍ചേര്‍ക്കുവാന്‍
വെറുതെയെന്നാകിലും വരിക
നീയരികത്തു നില്ക്കുമ്പോഴാ
ഹൃദയശബ്ധങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ മരിച്ചിടടെ
എന്തിനെന്നറിയില്ലയെങ്കിലും നിന്നോട്
സ്നേഹിതേ, സ്നേഹമാണെനിക്കത്രമേല്‍
.

 
[mathrubhoomi, 2004, January 04-10]